De zorg, ook onze zorg?

Mijn man Ger en ik zijn allebei nu net 61 jaar. Wij hebben drie fantastische kinderen, die alle drie samenwonen met een partner. En we hebben een kleinzoon. Onze kinderen hebben gelukkig allemaal werk, een baan , of een eigen bedrijf waar ze met hart en ziel hun tijd en energie in steken.

Voor ons geldt, zoals dat zo mooi wordt gezegd, dat de jaren gaan tellen. Dan denk je wel eens na over de toekomst. Hoe gaat het als we later, hopelijk pas als we echt oud zijn, niet meer alles zelf kunnen?

Er komt een moment dat je hulp en ondersteuning nodig hebt. Hulp om het huis schoon te maken en te houden. De was te doen. Het gaat dan om heel praktische dingen. En nog later moet je erkennen dat je huidige woning heel goed was toen je 30, 40 en 50 jaar was, maar dat het gemak afneemt wanneer je ouder wordt. Een andere woning met voorzieningen als hulp op afroep, winkels dichtbij, wanneer nodig extra verzorging zou dan een uitkomst zijn.

Steeds meer horen we dat mensen zelf voor die zorg moeten zorgen. Ofwel je moet ondersteuning en hulp zelf betalen of je moet het gewoon helemaal zelf regelen. Het beleid van de overheid en de zorginstanties is duidelijk: zorg is beschikbaar maar je moet  steeds meer zelf betalen. En de vraag is daarbij krijg je dan de zorg en de ondersteuning die je graag wilt hebben? De overheid verwacht dat kinderen meer tijd en energie aan de ouder worden ouders gaan  besteden: de participatiemaatschappij. Maar die kinderen hebben ook hun eigen leven.

De beschikbaarheid van ouderenwoningen en complexen met extra voorzieningen neemt af. Instellingen worden gesloten met als doel mensen langer op zichzelf te laten wonen. Maar ook dan is extra ondersteuning en zorg noodzakelijk.

Dus de vraag is: wanneer wij een andere woning willen die is aangepast aan onze eisen, is die dan beschikbaar? En zo ja, kunnen wij dat dan betalen? De pensioenopbouw wordt minder. Al opgebouwd pensioen blijkt ook lager uit te vallen.

Je wilt ook als je ouder bent blijven genieten van het leven. Je wilt onafhankelijk blijven. En vooral ook samen kunnen blijven.Wij zijn al ruim 40 jaar samen, ik moet er niet aan denken dat we op het einde van ons leven om praktische redenen ( de zorg ) niet meer samen kunnen blijven.

Zelf hebben we met vrienden wel eens over het idee gehad om met elkaar in een groot huis of complex te gaan wonen. Met alle extra verzorging en hulp die wij dan nodig vinden. Dat moet je wel kunnen betalen. Nu vast vooruit kijken en zorgen voor een blijvend extra inkomen is voor ons de oplossing.

Ga jij de toekomst met vertrouwen tegemoet?

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *