Hoe ga jij om met afwijzing?

Afwijzing, het raakt je, we vinden het vaak verschrikkelijk.

 

Zeker in deze tijd krijgen veel mensen te maken met afwijzing. Iedereen komt het wel eens tegen in het dagelijks leven,we zijn nu eenmaal allemaal verschillend. We vinden niet altijd alles van een ander leuk. Maar wat voel je als je al heel lang aan het solliciteren bent en maar niets terug hoort? En als je al wat hoort is het een afwijzing? Soms al binnen een uur? Het lijkt me afschuwelijk, het raakt je als mens denk ik.

Jaren geleden,toen ik begon met netwerkmarketing, met mijn reis in Forever, kon ik niet voorzien wat het voor me zou gaan betekenen. Ik had mijn middelbare school en HBO opleiding met gemak en plezier doorlopen. Ik kreeg makkelijk een stage plaats bij de GGD Rotterdam, en kon daar na mijn afstuderen blijven werken.  In die tijd ben ik getrouwd met Ger, de man met wie ik nu al meer dan 40 jaar mijn leven deel. Wel had ik de ambitie om te groeien, ik wilde in de research werken. Toen heb ik mijn gegevens in de”kaartenbak” van de Erasmus Universiteit gezet. Na verloop van tijd werd ik gebeld en uitgenodigd voor een gesprek. Ik kreeg een baan aangeboden op de afdeling Celbiologie van de Erasmus Universiteit. Daar heb ik jaren met plezier gewerkt,en veel geleerd. Toch wist ik dat ik hier niet mijn hele leven wilde blijven werken. Het werken met gevaarlijke stoffen,röntgenstraling en vooral het werken met proefdieren wilde ik niet langer. Het was voor mij ook niet verenigbaar met onze kinderwens. Ik werd zwanger en koos bewust voor een aantal jaren fulltime moederschap. We kregen samen 3 kinderen, twee dochters en een zoon.. Toen onze jongste 4 jaar werd, begon het wel te kriebelen, ik wilde weer aan het werk. Maar niet terug naar het lab. En zeker niet fulltime. Wat dan wel? Er kwam een bedrijf op mijn pad dat werkt met directe verkoop. Dat beviel mij goed, ik kon mijn eigen tijd indelen en zelf met onze jongste naar zwemles bijvoorbeeld. En na schooltijd was ik er voor de kinderen.  Ook dat ging goed en ik heb dat jaren met heel veel plezier gedaan.

Na jaren was ik op zoek naar een nieuwe uitdaging, ik wilde weer  wat anders. In die tijd las ik veel over Aloë Vera,en ik  wist dat dat een goed product was. Dus toen een dame uit mijn verkoopteam mij vroeg om eens mee te gaan kijken naar een bedrijf dat Aloë Vera produceert en in de markt zet,twijfelde ik geen moment. Alhoewel, ik moest nog wel even een zetje krijgen van mijn man, die me verzekerde dat het echt geen probleem was dat ik de zaterdag weg zou zijn. Hij zou wel de boodschappen doen en de kinderen naar hun sport brengen. Dus ik ging mee. Meteen het diepe in,een zaal met 500 enthousiaste mensen, en dat op de zaterdagochtend. Ik keek het een beetje aan, luisterde vooral goed naar alle verhalen. Wat me nog altijd is bijgebleven van die dag is een training over het waarmaken van je dromen. En het feit dat twee dames extra in het zonnetje werden gezet door de directeur, ze kregen prachtige bloemen. De ene dame was 80, de andere 88…. Zouden die dames in een zaal met 500 mensen en veel harde muziek gaan zitten als het product niet zou werken? Denk het niet.

Voor mij viel ook het kwartje direct. Ik zag meteen de enorme potentie van dit concept. Het deed me denken aan een verhaal dat mijn vader me vroeger wel eens verteld had. Van een koning die met een enorm probleem zat in zijn koninkrijk. Hij liet weten dat degene die het zou oplossen alles kon krijgen wat hij maar wilde,en dat hij ook nog met zijn dochter mocht trouwen. ( hij ging er dus wel van uit dat een man hem de oplossing zou brengen denk ik) Een eenvoudige boerenjongen wist een oplossing. Als beloning vroeg hij rijst . En wel zo: Hij zei tegen de Koning, neem een schaakbord. Voor het eerste vak krijg ik 1 korrel, voor het tweede 2, het derde 4, het vierde 16, enzovoort. Goed, dacht de koning, daar kom ik goedkoop vanaf! Maar hij kende de kracht niet van exponentiële vermenigvuldiging. De boerenjongen wel. Hij werd veruit de rijkste man van het land.

Vol goede moed ging ik aan de slag,met het idee dat iedereen dit ook zou zien en mijn enthousiasme zou delen,het concept zou begrijpen. Niets bleek minder waar. Vreemde reacties kreeg ik. “Is het een piramide spel” ? Naïef misschien,ik had er nog nooit van gehoord…

Ga jij dan geld verdienen aan mij? Nee,daar gaat het niet om,het gaat er om dat jij wat gaat verdienen. Ik begeleid je daarin en krijg daarvoor betaald door Forever.

O ja, zo’n systeem waar de eerste het meest verdient zeker. Nee, als jij harder werkt dan ik verdien jij meer dan ik.

Zo’n plant,denk je nou echt dat dat werkt? Er wordt al duizenden jaren over geschreven,heel veel mensen kennen de kracht van Aloë Vera.

En zo ging ik in de verdediging. Wat gebeurt er namelijk: je voelt je persoonlijk afgewezen. Terwijl mensen eigenlijk alleen je idee afwijzen. Maar zo voelt het niet, het doet je pijn, vooral als het je naasten betreft. Jij geeft ze een kadootje en ze willen het niet eens uitpakken,er naar kijken. Zo voelt het.  Maar is dat ook daadwerkelijk zo?

De trainingen en de persoonlijke begeleiding bij Forever hebben mij wat dat betreft heel veel geleerd. Als iets  bij jou niet lukt en bij een ander wel,dan klopt er iets niet. Dan moet je eens in de spiegel kijken: wat kan ik hier van leren,wat kan ik beter doen? Ik ben van nature een doorzetter,ik geef niet zo gauw op als ik ergens aan begin. Alhoewel,nou goed,met sporten wel…..

Ik ben een pad van persoonlijke ontwikkeling in gegaan. Iets wat ik echt niet had voorzien toen ik 16 jaar geleden begon met Forever. Toen twijfelde ik er niet aan of ik dit ook kon. Maar de afwijzing bracht me wel aan het twijfelen,twijfelen aan mezelf. Was ik dan niet goed? Niet goed genoeg?

Gelukkig heb ik in de loop der jaren veel geleerd. Ik heb geleerd om afwijzing niet persoonlijk op te vatten. Als ik banketbakker zou  zijn zou ook niet iedereen daar enthousiast over worden en ook meteen gaan bakken. Ze wijzen niet jou af,maar het cadeautje waar je mee komt. In een sollicitatie ben jij het cadeautje. Maar helaas wordt het niet door iedereen gewaardeerd. Ze pakken het niet uit, geven je geen kans. Is dat altijd makkelijk? Nee, natuurlijk niet. Maar je leert er mee omgaan. En dat maakt je een sterker mens. Ik weet nu beter waar ik voor sta, wie ik ben en wat ik wil. Achteraf kan ik zeggen dat ik in de jaren met Forever meer geleerd heb dan in mijn opleiding. En dat is een cadeautje dat ik echt niet had voorzien. Ik hoop nog jaren met dit bedrijf en deze groep enthousiaste collega’s te kunnen werken.

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *